Genel Turizm Bilgisi ders notu

ÜNİTE-1-Boş Zaman, Turizm ve Turist Kavramları
Boş Zaman
Boş zaman kavramı insanların günlük yaşamlarında yerine getirdikleri ve karşılamak zorunda
oldukları sosyal, doğal ve psikolojik gereksinimleri karşıladıktan sonra kendilerine kalan zaman
olarak tanımlanır.
Doğal gereksinimler: uyuma, beslenme, yaşama
Sosyal gereksinimler: aile, arkadaş iletişimi ve etkileşimi
Boş zaman kavramı bazı durumlarda “iş dışı zaman” olarak da adlandırılabilir.
Uyuma, çalışma ve sosyal ilişkiler zorunluluk kapsamında olduğu ve yaşamı devam ettirmek için
gerekli oldukları için boş zaman içerisinde değerlendirilirler.
Boş zamanları değerlendirme yıllara ve kültürlere göre farklılık gösterir.
Günümüzde boş zaman değerlendirme yöntemleri:
Rekreasyon merkezleri, Alışveriş merkezleri, Sağlık kulüpleri, Kütüphaneler, Video ve CD
kiralama üniteleri, Sinemalar, Barlar ve lokantalar, Toplum merkezleri, Kulüpler, Spor merkezleri, Konu parkları, Restoranlar, Kitapçılar.

Boş Zaman Değerlendirme Şekilleri:
Küresel anlamda boş zaman değerlendirme şekilleri olarak ortaya çıkan sonuçlar:
Kitap okumak, Spor yapmak, Sinema ve tiyatroya gitmek, Yürüyüşe çıkmak, TV seyretmek,
radyo dinlemek, Lokantada yemek, Bilgisayarda oyun oynamak, Balık tutmak, Alışveriş,
İskambil oynamak, Pikniğe gitmek, Koleksiyon yapmak, Turizme katılmak.
Seyahat etme İkinci Dünya Savaşı sonrasına kadar dayanmaktadır. Bu süreç yer değiştirme
olarak gittikleri yerlerde konaklama, yeme-içme ve eğlence olanaklarından faydalanma
şeklinde gerçekleşmektedir.
Turizmin ilk tanımı 1905 yılında Guyer -Feuler tarafından “artan hava değişikliği ve dinlen-me
ihtiyacından doğan, doğa ve sanat güzelliklerini tanıma isteğiyle birlikte, gelişen ticaret ve
sanayinin yanında kusursuzlaşan ulaşımlar birlikte ulusların ve toplulukların birbirini tanıma
isteğinin ortaya çıktığı modern bir olay” şeklinde yapılmıştır. Hunizker ve Krapf, 1941 yılında
turizm geçici yer değiştirme, seyahat ve konaklama bölümlerini kapsayacak şekilde bi-limsel
yönden ele almışlardır. Turizm olayı seyahat süresinden bağımsızdır. Uzaklık sınırına göre ise
turizm kavramı farklı yaklaşımlar gösterir. Uluslararası turizm faaliyetlerindeki hesaplama-larda
uzaklık sorunu yaşanmazken iç turizm hareketlerinde sorunlar gözlenebilir. Belirtilen uzaklık
sınırlarının altında bir yere seyahat eden ve birkaç günlük konaklama yapan bir kişinin turizm
açısından incelenmesinde zorluklar gözlenebilir.
Turizm terimi 1981 yılında AEIST (Uluslararası Bilimsel Turizm Uzmanları Birliği) tarafından
yeniden düzenlenmiştir. Turizm insanların yaşadıkları çalıştıkları ve gündelik ihtiyaçlarını karşıladıkları yerler dışına seyahatleri ve burada turizm işletmeleri tarafında üretilen mal ve hizmetlerin talep edilerek konaklamalarından meydana çıkan ilişkilerin bütünü olarak tanımlamıştır.
Öğrencilerin uzun süreli konaklamaları, iş arama, devamlı yerleşme amacına yönelik seyahatler ve konaklamalar günlük ihtiyaçların karşılanması için yapılan olağan seyahatler tu-rizm
kapsamı dışında kalmaktadır.
Tanım, bir seyahat ve konaklamanın turizm olayı içinde sayılıp sayılamayacağını belirtmek
için şu ölçütleri getirmektedir;
 Seyahatin devamlı ikamet edilen, çalışılan ve günlük gereksinmelerin sağlandığı yerler dışında
yapılması,
 Konaklama sırasında genellikle turizm işletmelerinin ürettiği mal ve hizmetlerin talep edilmesi,
 Konaklamanın geçici olması,
 Seyahatin gelir elde etmek amacıyla yapılmaması.
Turist:
Turist terimi 17. Yüzyıldan beri vardır. Turist, sürekli oturduğu yerden en fazla bir yıl süre ile
ayrılan ve geçici olarak gittiği yerde gittiği yerde kazanmadığı parayı harcayan kişilerdir. Turist
tanımlamasındaki ölçütler:
 Süre
o Sürekli oturulan yere geri dönüş bir yıl olarak
belirlenmiş o Gidilen yerde kalış süresinin belirlenmesi
 Ekonomi
o Gidilen yerde buradan kazanılmayan paranın harcanması
Milletler Cemiyeti İstatistik Uzmanları komitesi turistin tanımı 1937 yılında yaparak şu özelliklere sahip olmaları gerektiğini belirtmiştir:
 Zevk, ailevi nedenler, sağlık amacıyla vb. yolculuk edenler,
 Bilimsel, idari, dini, sportif nedenlerle veya bu çeşit toplantılara katılmak amacı ile yolculuk
edenler,
 Ticari nedenlerle yolculuk edenler,
 Deniz gezileri ile gelenler, bu gezi süresi 24 saatten az olsa bile turist sayılırlar. Turist olarak kabul
edilmeyenler ise;
 Ülkeye iş sözleşmesi ile veya böyle bir sözleşme olmaksızın gelip, bir iş yapmak veya bir işte
çalışmak isteyenler,
 Bir başka ülkede kamu amaçlı görevlendirilen kimseler (örneğin; diplomatlar), 
Ülkede yerleşmek, devamlı kalmak için gelen kişiler,
 Okullarda veya konaklama kurumlarındaki üniversite öğrencileri veya diğer gençler,
 Bir sınır bölgesinde ikamet edenler ve başka bir ülkede yaşayıp komşu ülkeye çalışmak için
gelenler,
 Bir ülkede durmaksızın transit geçenler, seyahatleri 24 saati aşsa dahi turist olarak kabul
edilmezler.
1963 yılında OECD Turizm Komitesi de bu tanımdan yola çıkmıştır.
Yerli turist: yaşadığı ülkede seyahat eden turisttir.
Günübirlik ziyaretçi: Ziyaret edilen ülkede 24 saatten az kalan ziyaretçiler.
Türkiye’de turist tanımı 1996 yılında şu şekilde yapılmıştır. Para kazanma amacı olmadan,
dinlenme, eğlenme, kültürel, bilimsel, sportif, idari, diplomatik, dinsel, sıhhi ve diğer nedenlerle oturduğu yerin dışına geçici olarak çıkan ve tüketici olarak belirli süre seyahat edip
oturduğu yere dönen kişidir.
Günümüzde Turizm ve Turist Kavramlarında Yaşanan Değişimler
Turizm ve turist kavramındaki değişimler tarihsel süreçte durumların değişmesinden orta-ya
çıkar. Zaman içerisinde kitlesel tüketim (fordist) son bulmuştur. Günümüzde tüketici odaklı
ürünler üretilen Post-Fordist bir yaklaşıma geçiş yapılmıştır.
Fordist turizm (eski turizm): Paket turların pazarlanması yaygındır. Post-Fordist turizm (yeni
turizm): küçük turist gruplarına sunulan değişik turlar yaygındır, öğrenme ve keşfetme isteği
vardır, eğitim almış, maceracı, esnek, bağımsız turistler ortaya çıkmıştır.
Turizm ve Diğer Bilim Dalları
Turizm ve Ekonomi
Turizm, boş zamanın ve tasarrufun nasıl kullanılacağına ilişkin ekonomik bir kararla başla-yan
ve yatırım, tüketim, istihdam, dışsatım ve kamu gelirleri gibi ekonomik yönleri bulunan sosyo –
ekonomik bir olaydır. Turizm ödemeler dengesinde etkili olan görünmeyen bir dış satım
şeklidir. Bu alanda yapılan yatırımlar yüksek döviz getirisi sağlar. İstihdam yaratma oranı
yüksektir. Turizm katılımına karar verilmesi kişinin ekonomik durumuna bağlıdır. Konaklama
türü, süresi, çeşidi, hangi mal ve hizmetlerin alınacağına karar verildiği için ekonominin
kapsamına girmektedir.
Turizm ve İşletme
Turizm olayı konaklama, yeme-içme, seyahat işletmeleri ve benzeri turizm kuruluşları açısından ele alındığında, işletmecilik bilimi ile ortak bir çalışma alanı doğmaktadır.
Turizm alanında yatırım kararları ve projelerin değerlendirilmesinden başlayarak turizm
işletmelerinin kurulmasına, yönetilmesi ve örgütlenmesine ve finansman, pazarlama ve
personel yönetimi gibi sorunların çözümüne kadar değişen konular, turizm işletmeciliği alt
disiplininin çalışma alanını oluşturmaktadır.
Turizm ve Coğrafya
Turizm bölgelerin coğrafi yapı ve özellikleri, iklim, doğal faktörler ve beşeri kaynaklardan
etkilendiği için coğrafya ile iç içedir. Turizmin mekâna yayılış özellikleri, mekan üzerindeki
etkileri, ortaya çıkan turistik alan ve bölgelerin tespiti ve gruplandırılması, arazinin kull a-nım
kapasitesinin belirlenmesi için ölçülerin araştırılması ve korunması ile ilgili önlemlerin alınması,
coğrafyacının ilgi alanı içindedir.
Turizm ve Sosyoloji
Turizm farklı kültürlerin ve sosyal yapıların iletişim kurmasına imkan verdiği için sosyoloji-nin
kapsamına girmektedir. Turistler ve yerel halk arasındaki etkileşimler bu konu altında
incelenebilir.
Turizm ve Psikoloji
Turizm ve psikoloji ortak özne olan insanı içerir. Turizme katılımdaki en büyük neden ise
psikolojik tatmin arayışıdır. İnsanın tatil ve seyahatlerle ilgili beklentileri, turizme katılmak-la
sağladığı tatmin düzeyi, tatil ve seyahat süresince benimsediği tutum ve davranışları,
yabancılarla ilişki kurma tarzları ve bunların nedenleri, psikoloji biliminin inceleme konuları
arasındadır.
Turizm ve Hukuk
Yabancıların seyahat ve geçici konaklamalarından doğan ilişkiler, olaylar ve bunların doğurduğu sorunlar, yeni bir dizi yasal düzenlemeyi zorunlu kılmaktadır ve hukuk bu aşama-da
devreye girmektedir.
Turizm ve Siyasal Bilimler
Turizm, toplumların birbirini tanımasını, karşılıklı anlayış, işbirliği ortamının doğmasını ve
giderek çeşitli alanlarda yakınl aşmanın artmasını sağlar. Uluslararası turizmi n siyasal ilişki-leri
etkilemesinin yanı sıra siy asal sistemler ve olaylar da turizm hareketini olumlu veya olumsuz
yönde etkilemektedir.
Turizm ve Eğitim
Turizm hizmet sektörüne ait o lduğu ve emeğe dayandığı için halkın ve çalış anların gerekli
eğitimlerinin sağlanması turizm in gelişimi için oldukça gereklidir.

Author: admin

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.